Hoe gaat het daar bij jullie in Nederland? Het weer al beu? Ik hoop voor jullie dat het snel lente wordt!
En hoe staan de zaken ervoor met betrekking tot banen? Andere nieuwtjes? Gossip?!
Dank jullie wel voor iedereen die me berichtjes stuurt, ik alleen vergeet soms te antwoorden als ik het niet direct lukt *oops....!

Goed, inmiddels zit ik op de helft van mijn reis! Man man, wat is de tijd gevlogen!
Australië is zo anders dan Nieuw Zeeland.........

Mijn eerste plaats van bestemming was Hobart, de hoofstad van Tasmanië . Ik had geen idee wat ik moest verwachten en was eerlijk gezegd ook een beetje huiverig voor wat er ging komen. Laat in de middag kwam ik aan (wat een trip zeg, van Auckland, via Melbourne naar Hobart. Daar had ik even op verkeken). Eenmaal aangekomen in het hostel viel mijn oog al snel op een 'advertentie' van Rhys, een 22-jarige Australiër die nog twee vrije plekken in zijn auto had. Onmiddelijk heb ik contact met hem gezocht, hebben we afgesproken en bleek het ontzettend goed te klikken. De dag erna zijn we samen met Jordan uit Frankrijk richting de oostkust vertrokken. Rhys heeft vorig jaar besloten om door zijn eigen land te reizen. Dus hij heeft een auto gekocht, al het campingmateriaal en is onwijs ervaren (logisch na zo'n lange tijd en een ontelbaar aantal kilometers). Hij is werkelijk overal geweest en Tasmanië is een van zijn laatste stops. Wat een geluk om hem te ontmoeten!
Ik wilde graag Overland Track doen, een wandeltocht van zo'n 85 kilometer, maar dit bleek toch niet echt verstandig te zijn. Je moet alles, maar dan ook alles, zelf meesjouwen, het kost een godsvermogen, en je conditie moet aardig op peil zijn. In overleg met Rhys en Jordan hebben we besloten enkele stukken te doen; een goede oplossing dus. We hebben verschillende wandelingen langs meren gemaakt en bergen beklommen, waarvan Cradle Mountain een zware beproeving was. Het was echt klimmen geblazen en het kostte me ontzettend veel moeite om kalm te blijven en niet in paniek te raken vanwege de hoogte en het uitzicht naar de top waar werkelijk geen einde aan leek te komen. Maar natuurlijk heb ik doorgezet en gaf het me een enorme kick om de top te bereiken. Het uitzicht was fantastisch. Ik had het gevoel alsof ik werkelijk over heel Tasmanië kon kijken....!
Na drie dagen zijn we richting het noordwesten gereden, Tarkine National Park; volgens de Tasmaniërs een nog onontdekt stukje land. Na dit gehoord te hebben, had ik me er natuurlijk enorm veel van voorgesteld, maar dat viel een beetje tegen. Oke, de regen kwam met bakken uit de hemel, maar het was allemaal een beetje van hetzelfde: bos, bos en bos. De wandelingen die we gemaakt hebben waren erg mooi, maar op de een of andere manier leek het voor mij allemaal een beetje hetzelfde. Maar goed, toch aardig om gezien te hebben.
Oh ja, niet geheel onbelangrijk om te vertellen, we hebben iedere dag lekker op willekeurige plekken gekampeerd; Jordan sliep in een tent, Rhys in een swag (soort cocon, heel cool) en ik in de auto. Haha, echt niets voor mij dit, maar geloof me, na een nacht was ik meteen gewend. Back to basics en lekker goedkoop!
Gelukkig was het na een bossendag weer strandendag. Het weer deed weer mee en we hebben de hele dag genoten van verschillen stranden langs de oostkust. De golven hier zijn behoorlijk groot en het is super mooi om te zien hoe ze een soort van met elkaar vechten. Ik weet het het klinkt heel raar, maar zo ziet het echt uit. En het water is ook hier mega blauw! Prachtig.
Het volgende uitje was Wineglass Bay, een van de hoogtepunten van Tasmanië. We hadden besloten weer een flinke wandeltocht te maken en met zonnebrand en genoeg water deze keer gingen we op pad.
Geweldig dit strand! Zie de foto's!
Onze overige dagen bestonden voornamelijk uit, ja, jullie raden het al, wandelen. Het is ongelooflijk hoe veel wij gelopen hebben: gemiddeld zo'n acht uur per dag. Sommige wandelingen waren erg mooi, maar andere waren redelijk saai met weinig afwisseling. Ook hebben we nog twee uitstapjes gemaakt naar Maria Island en Bruny Island. Heel mooi om te zien hoe onbestemd deze plekken eigenlijk zijn. Er lopen ontzettend veel pademelons, wallebees and kangaroos rond (de eerste twee zijn de kleinere versie van de kangaroo). Erg gezellig, want af en toe zijn ze heel nieuwsgierig en tam.
Op onze laatste dag zijn we naar het meest zuiderlijke puntje van Tasmanië gelopen, South East Point. Heel cool om ook hier weer ergens een bepaald eind te bereiken.
Na tien dagen zat onze trip erop en heb ik nog twee dagen in Hobart doorgebracht en genoten van de relaxte sfeer die in de eneroudste stad van Australië hangt.

Na Hobart ben ik naar Melbourne gevlogen. Ik wilde erg graag terug naar Melbourne. De sfeer die hier hangt is onbeschrijfelijk. Heerlijk druk en veel kleine steegjes en barretjes! Tevens wonen hier mijn vrienden uit Nieuw Zeeland, die ik ontmoet had op mijn Abel Tasman trip. Het was super fijn om mensen te zien die je kent. Daarnaast kennen zij de stad natuurlijk op hun duimpje, erg handig voor mij. Erg geslaagde dus.

Na lang wikken en wegen heb ik besloten mijn eigenlijke plannen aan te passen en vanuit Melbourne niet naar Ayers Rock/Uluru, Alice Springs en Darwin te gaan, maar een vlucht te boeken naar Perth. Van ontzettend veel mensen had ik namelijk gehoord dat de westkust veel interessanter en mooier is. Dus op naar Perth!
Eenmaal in Perth kreeg ik de schok van mijn leven. Dit was niet wat ik verwacht had. Een korte omschrijving van wat ik aantrof: stinkend rijke mensen, dronken en lastige Aborigines en tot de nok gevulde hostels met Ieren die allemaal zitten te wachten op werk, dit niet vinden, naar de fles grijpen en vervolgens de dag stinkend in bed door te brengen. En geloof me, als het zo'n 40 graden is zit je hier niet op te wachten. Na verschillende vergeefse pogingen te hebben ondernomen om Perth te verlaten en richting het noorden te vertrekken, heb ik een nogal ongewone beslissing genomen. Wachten op geschikte travelbuddies, die net zo full on als ik bezig willen zijn is een lastige taak hier en om niet nog meer tijd te verkwitsen heb ik maar weer een nieuw ticket geboekt. Naar Cairns welteverstaan. Dus terug naar mijn initi'ele plan, maar dan in een andere volgorde haha. Om toch niet helemaal voor niets hier te zijn gekomen, ben ik van Perth naar Fremantle verhuisd (een half uur van Perth vandaan) en heb ik wat dagtrips ondernomen (snrokelen, fietsen, marktjes en oude dorpjes). In Fremantle woont tevens een vriendinnetje uit Nieuw Zeeland, dus tijd met haar doorbrengen was zo slecht nog niet. Jammer echter dat mijn prachtplan niet werkte!

Na een week kwam ik veilig in Cairns aan en eenmaal uit het vliegtuig liep ik tegen een muur van warmte en vocht op. Welkom in het tropische noorden! Cairns zelf is klein en erg gericht op backpackers. Alles is er mogelijk! Maar waarvoor de meeste mensen komen is toch een uitstapje naar het Great Barrier Reef, zo ook ik. En ik kan je vertellen: het is geweldig mooi! Ik heb zowel gesnorkeld als gedoken. Duiken was heel spannend en vreselijk raar als je kopje onder gaat. Eenmaal goed onder en prachtig zicht op prachtig koraal en de complete Nemo cast voelde ik me als een vis in het water ;).... We hebben ook een haai gezien, MEGA groot! Echt fantastisch! Het snorkelen is ook heel gaaf, alleen kun je dan soms niet zo dichtbij het reef en de vissen komen. Ergens aan het einde van de dag kwam ik een grote schildpad tegen (niet zo groot als die ene Egypte pap, maar toch groot!) en we hebben zeker zo'n tien minuten samen gezwommen. Heel bijzonder. Schildpadden zijn super relaxed; ze komen een beetje bij je kijken en zwemmen wat om je heen....! Jeeeeej! En heerlijk, als eerste het water in als laatste eruit (mensen die mij kennen van vroeger zullen hier wel van staan te kijken....). Kortom, het is echt prachtig hier!!!

Morgen ga ik voor twee dagen naar Cape Tribulation, een plek waar het regenwoud samenkomt met het strand. Zie er ontzettend naar uit, al hoop ik dat het weer beter dan nu is, want het gaat hier toch wel heftig tekeer...! We gaan het zien!
Vanaf zaterdag ga ik met een een Italiaanse en Engelse kerel (nee, niet Chris helaas *zucht...) en een Oostenrijks meisje met een campervan op pad voor drie weken. We zullen de kust afrijden en verschillende tours gaan maken.

Goed lieverds, dat was het weer voor nu!

Dikke kussen voor iedereen!
Myrthe